Üvey evlatlar

Gönderi Zamanı: 5 Aralık 2013 16:08 Okunma Sayısı:433 Kategori: Afyonkarahisar

Bugünde şöyle bir seyahate çıkalım istiyorum. İl merkezinden 140 kilometre uzaklıkta ki Evciler’e, Başmakçı’ya gidelim.

Birkaç tespitimi paylaşmak isterim. Aslında oradaki vatandaşların serzenişini sizlerle paylaşmak istiyorum.

Hadi bir fincan kahve alın ve Evciler ilçemizdeki sıcak yaklaşımlarıyla dikkat çeken insanlarımıza konuk olalım.

**

İlimizin güneyine doğru bir yolculuk yapıyoruz. Evciler’e gidiyoruz bugün. Oldukça soğuk bir hava. En kalın giysilerimizle yola koyulduk.  Oldukça uzak bir yolculuk bizi bekliyordu. Tahmini olarak 140 kilometrelik bir yol bizi bekliyordu.

Mejnun, Lokman, Gurbet ve ben sabahın ilk ışıklarıyla buluşup yola koyulduk. Sandıklı’dan sonra hafif bir kar yağışı başladı. Mevsimin ilk kar yağışına tanıklık ettik. Birkaç kare fotoğraf çektirerek yolculuğa devam ettik. Birazdan kar yağışı dinmişti. Ancak şu dikkatimi çekti, Evciler’e giden yollarda ilçeye ait en ufak bir tabela yok. ‘Nasılsa buluruz’ diye bastık gaza…

Dinar’ı geçip Antalya kavşağını ulaşmıştık ki gene bir tabela yok.yanlış yola sapmıştık ki imdadımıza teknoloji yetişti. Açtık Nagivasyonu. Onun sayesinde doğru yola girebildik. ‘Üvey evlat mıyız?’ diye her zaman serzenişte bulunan Evciler, halkına burada bir hak verelim. Afyon’un ilçesi olan Evciler’e giden yolda ilçeye ait en ufak bir tabela yok. Evciler’e biz gibi ilk defa gidecek iseniz yanınıza mutlaka bir Nagivasyon alın, 5 kilometre kalıncaya dek en ufak bir tabela yok.

**

Evet Evciler’e ulaştık. Şirin bir ilçe. Uzun uzun çam ağaçları meydanı yeşile boyamış. Güzel bir manzara. Bir kahvehaneye girdik. Ama ben böyle bir ilgi görmedim. Kendimi bir anda milletvekili, yada bakan gibi hissetim. İçeri girip ‘Selamın aleyküm Karahisar Tv olarak Afyon’dan geliyoruz nasılsınız’ dediğimiz de yaklaşık 30 kişilik gurup hep birlikte ayağa kalkarak ‘Hoş geldiniz’ dedi. Hep birlikte yanımıza yaklaşarak teker teker elimizi sıktılar. Buradaki bu ilginin sebebi neydi?

Hemen bir tahta iskemleyi uzatıp ‘üşümüşsünüzdür uzun yoldan geldiniz buyurun oturun’ diyerek bir masa etrafına buyur edildik. Masaya oturmamızla birlikte önümüze sıcak bir çay konuldu. Yanında da bisküvi. Müthiş bir ilgi. İskemleyi çeken yanımıza oturdu. 8 ila 10 kişilik bir gurup etrafımızdaydı.

Kısa bir tanışma sohbetinden sonra başladık konuşmaya.

**

-Biliyor musunuz buraya basın mensubu olarak ilk defa siz geldiniz. Bizde Afyon’un bir ilçesiyiz, kendimizi ‘Afyonlu’ olarak tanımlıyoruz ama hep ihmal ediliyoruz. Ben hep derim ‘Afyon’un Hakkari’si Evciler diye. Yıllardır ‘üvey evlat’ muamelesi gördük. Denizli 90 kilometre her işimizi oradan görüyoruz ama oraya da bağlanmak istemiyoruz çünkü oranında en uzak ilçesi biz olacağız bağlandığımız takdirde. Buradan Denizli’ye her gün bir araç kalkıyor ama Afyon’a kalkmıyor. Denizli’de 3 bin nüfusumuz var. Yollarda bizim ilçemizin asılı olduğu bir tabela bile yok. Biz üvey evlat değiliz, bizde öz evlat muamelesi görmek istiyoruz. Afyon İhsaniye, Çobanlar, Sinanpaşa yada Sandıklı’dan ibaret değil. Bizim buraya hizmet gelecekse ‘para kalırsa size gelir’ mantığı işletiliyor.

**

Yukarıdaki ifadeleri bir kişi söylemiş değil. Etrafımızdaki kalabalıktan bize derdini anlatan vatandaşların serzenişidir bu. Harmanlayıp paylaşmak istedim. Onların bu sıkıntılarını doğrular nitelikte pek çok durumla karşılaştık. Tabela örneğini söylemiştim tekrar telaffuz etmeye gerek yok. Bir yemek salonunun duvarında da sigara yasağıyla alakalı uyarı levhası var.

Sorun burada değil. Bu tabelanın altında ‘Isparta Belediyesi’ ifadesi yer alıyor. Yorum sizin. İlçede ayrıca bir tane bile yerel gazete yok. Çünkü kendilerinden bahseden bir yayın kuruluşu yok.

**

Gelelim Başmakçı’ya. Evciler ile çok yakın bir ilçe. 25 dakikada ulaştık. Belediye Başkanıyla görüşmek için belediyeye uğradık. Belediye Hükümet Konağıyla aynı noktada yer alıyor. Belediye kapısından girip koridora ilk adım attığımızda ilimizdeki tüm şehitliklerin fotoğraflarının duvara asıldığını görerek ‘Ha şöyle’ dedik, hep bir ağızdan. Başkan beyin sekreteriyle otururken masa üzerinde Isparta gazetesi gözüme ilişti. Kanal 32’nin faaliyetlerini anlatan bir gazeteydi. Bir tane de Dinar, Başmakçı, Evciler’le alakalı hatalık yayınlanan bölge gazetesi. Az ilerdeki masada ise tarihi geçmiş ilimiz yerel gazetelerinden bir tanesi.

**

Üvey değiller,  mesafe olarak uzak, gönül olarak bize bağlılar.

Üvey evlat muamelesini bırakalım, öz evlada hak ettiği değeri verelim.

Bir Yorum Yazın