Müptela insanlar, marka şehirler

Gönderi Zamanı: 2 Kasım 2014 12:09 Okunma Sayısı:413 Kategori: Afyonkarahisar

Önceki gün Kocatepe Gazetesi’nde Türker Göksel hocamın –üniversitede bir fiil ders aldığım- “Marka şehir olma yolunda koşar adımlarla” başlıklı yazısını okudum.

Hocam, tıp ki her derste dert yandığı “Marka” vurgusunu bu yazısında da dert edinmiş.

Bu şehrin “marka şehir” olması noktasında tespitlerini satırlara nakşetmiş.

Merak edenleriniz, bir göz atabilir.

**

Hocanın sözü üstüne söz olur mu bilmem ama benim de bir derdim var bu konuda.

Derdim şudur, bize gerek olan müptela insanlardır.

Biraz açalım konuyu.

Ailesine müptela insanlar,

İşine müptela insanlar,

Dinine müptela insanlar,

Milletine müptela insanlar, bize lazım olandır.

Marka insanlardır, şehirleri “marka şehir” yapabilecek.

İşine vurgun, ailesine aşık, dinine sevdalı, milletine bağlı olan bir kitledir bizi “marka” yapacak.

**

Biraz daha benim gözümden “müptela insana” göz atalım.

Müptela insan, yaptığı işe tutku katandır. “Mesai” kavramını lügatten silen, onun yerine ise “üretken” olmayı koyandır.

Müptela insan, eşini, çocuklarını, anne ve babasını sevendir. Onlarla geçirilen zamana, muhabbet duyandır.

Müptela insan, dinine sevdalı olandır. Secdede Yaradan’la bir araya gelmeye sabırsızlanandır.

Müptela insan, yaşadığı bu aziz topraklara bağımlı olandır. Bu topraklara sinmiş “millet sinesi” uğruna “gece” ve “gündüz” kavramlarını yok sayan, “durmadan çalışmayı” düstur edinendir.

Müptela insan, dertli insandır.

Derdi, Yaradan’ın bahşettiği bu bedeni, güzel olana harcamaktır.

**

Öyle ki…

Bu şehirdeki idareciler, sıradan idareciliği bırakmalı, “müptela idareci” olmalı.

Bu şehirdeki iş verenler(patronlar), sıradan patronluğu bırakmalı, “müptela patron” olmalı.

Bu şehirdeki işçiler (çalışanlar), sıradan işçi olmayı bırakmalı, “müptela işçi” olmalı.

Bu şehirdeki öğretmen, sıradan öğretmenliği unutmalı “müptela öğretmen” olmalı.

Bu şehirdeki hekim, sıradan hekimliği unutmalı, “müptela hekim” olmalı.

Bu şehirdeki gazeteciler, sıradan gazeteciliği unutmalı, “müptela gazeteci” olmalı.

Bu şehirdeki akademisyen, sıradan akademisyenliği bırakmalı, “müptela akademisyen” olmalı.

Bu şehirdeki sendika yöneticileri, sıradan sendika anlayışını bırakmalı, “müptela sendikacılığı” benimsemeli.

Bu şehirdeki öğrenci, sıradan öğrenciliği bırakmalı; “müptela öğrenci” olmalı.

Kısaca toplumun her ferdi “sıradanlığı” bırakmalı “müptela olmayı” tercih etmeli.

Sloganım, Müptela insanlar, marka şehirler”

Müptela bir ruhla, selamlar.

 

Bir Yorum Yazın