Köy kampüsleri

Gönderi Zamanı: 17 Ocak 2014 16:05 Okunma Sayısı:460 Kategori: Afyonkarahisar

Mizanpaj 1Çocukluğunu köy ve kasabada geçirenlerin şanslı olduğunu söylemek gerek.

Nedense köy hayatından çıkmış kişilerin daha başarılı olduğunu görüyoruz.

Sanırım köyde yaşayanlar doğal ortamın onlar sunduğu nimetten faydalanıyor.

Doğanın kendisinin yetiştirdiği çocuklar, doğal oluyor, sonuç olarak doğal olan kazanıyor.

**
Gelelim köyde yaşayanların artı yönlerine;

Çünkü onlar, komşunun bahçesinden saklı saklı erik koparma heyecanını yaşadı.

Çünkü onlar, başkasının tarlasından saklı saklı yeşil nohut koparma tutkusunu yaşadı.

Çünkü onlar, misket oynarken ‘iyi olanın kazanmasını’ öğrendiler.

Çünkü onlar, anne ve babaların güvenle sokağa bıraktığı çocuklardı.

Çünkü onlar, kapıların kilitlenmediği, güven duygusunun üst seviyede olduğu yerlerde yaşadılar.

Çünkü onlar, sinir ve stresten uzak büyüdüler.

Çünkü onlar, akşamları başkalarının çatılarında saklambaç oynayarak o günün bütün negatif enerjisini boşaltabildiler.

Çünkü onlar, araç gelecek korkusu olmadan kapı önlerinde karşılıklı maç yapabildiler.

Çünkü onlar, akşam olduklarında harçlıklarını bir araya getirip köy odalarında ziyafet çekebildiler.

Çünkü onlar, bisikletlerine binip köy köy dolaşabildiler.

**

Kısacası onlar, heyecanı, tutkuyu, korkuyu, heyecanı her günlerinde yaşadılar.

Kısacası onlar, her günlerini dopdolu yaşadılar.

Bende köy hayatında yaşayarak bu hisleri tatma fırsatı yakaladığım için kendimi şanslı hissediyorum.

**

Şehirde yaşayan çocuklara baktığımız zaman onların bu hislerin tamamında mahrum olduğunu gözlemliyoruz.

Çocukların şehirlerde tamamen bilgisayar ve internetin esiri haline geldiğini gözlemleyebiliyoruz.

**

‘Sorunu zaten biliyoruz çözüm öner’ dediğinizi duyar gibiyim.

Sorunu dile getirmek kolaydır, önemli olan kendi çözümünüzü aktarmaktır.

Geçtiğimiz gün Batı Dershanesi Müdürü Gürel Hocamla konuşurken şehirde yaşayan yeni jenerasyonun yaşadığı sıkıntıları konuştuk. Yukarıda yazdıklarımın tamamını şehirde büyüyen bir çocuğun yaşayamadığını söyledi Gürel Hocam. Çocukların aileleri gelip kendilerine ‘benim çocuğum asi, benim çocuğum saygısız’ diyorlarmış öğrenci velileri. Gürel Hocam’da yukarıda yazdığım, köy yaşamındaki çocukların yaşadığı hislerin, şehirdeki çocukların yaşayamadığından bu sorunların yaşandığı tespitinde bulundu.

Bence de son derece haklı. Şehirde yaşayan çocuklar deşarj olamıyor. Onların gidebileceği bir yeşil alan yok denecek kadar az, onlar bir park, bahçe, tarla görmüyor. Onlar kapı önünde top oynayamıyor. Bisiklete binemiyor.  At, eşek, koyun, köpek göremiyor. Dağ, dere, tepe göremiyor. Onlardan uzak yetişiyor. Kısacası hayattan kopuk yaşıyor.

**

Bu noktada benim de aklıma gelen bir düşünceyi paylaşmak istiyorum. İlimizde olsun ülkemizin çeşitli noktalarında yatılı kuran kursları açılır. Bunların tamamı beldeler yâda köylerdedir.  İlimiz belde ve köy zengini olan bir il. Bunu değerlendirmek amacıyla yatılı dershane, yatılı özel okul yâda devlet okulları kurulsa, evlatlarımızı yatılı kuran kurslarına gönderdiğimiz gibi yatılı köy dershanesine yâda köy okuluna göndersek faydalı olmaz mı? Kısacası köylere kampüsler kursak, ve o kampüslerin içini köy yaşantısına uygun şekilde donatsak nasıl olur? Örnek olarak okul kantini yerine bahçeye kurulmuş bir Yörük Çadırından köy kadınları katmer, börek satsa nasıl olur?  O çocuklar o köyün, kasabanın yollarında yürüse, o yerin tarlalarında gezse, oralarda bahçelerden erik, elma toplasa, köy çeşmesinden eğilip su içse, nasıl olur?

Evet, aileler evlatlarından uzak kalabilir ancak çocukların gelecekleri açısından oldukça faydalı olabileceğini düşünüyorum. Üniversite kampüsleri bulundukları ortamları geliştiriyor. Bu sayede köylere kurulacak olan ‘Köy kampüsleri’ de bulundukları alanları ekonomik ve sosyal açıdan zenginleştirecektir. Bazı özel üniversitelerin doğal ortamlara kampüs binasını kurduğunu duyuyoruz, görüyoruz. Köy kampüsleriyle hem gelecek kuşaklarımızın geleceklerine artı değer katacağız, hem de bitmek üzere olan köy hayatını yeniden geliştireceğiz.

**

Düşünceyi geliştirmek mümkün. Aklıma geldi, paylaşmak istedim.

Ben adına ‘Köy Kampüsleri’ dedim siz ne derseniz artık…

Bir Yorum Yazın