İki sokak

Gönderi Zamanı: 21 Aralık 2013 00:05 Okunma Sayısı:581 Kategori: Gönül Kalemi

yedideniz_2489723md6npHayat bazen acımasız gelir insana.

Bedenin kaldırmaz bu yükü.

İçine kapanırsın.

Susarsın.

İçindekileri haykırmak yerine  ötelersin.

Söndürmek istersin ‘Alevi’

Üzerine bir su serpersin.

Buz gibi.

**

Umut dolu gözler sana bakar.

Kıpırdar yüreğin.

Engel olamazsın.

Tam bir kova suyu yanan ateşin üzerine dökecekken içinden bir ses ‘bırak yansın’ der.

Ve daha sonra ekler ‘Beni sen yakmadın ki nasıl söndüreceksin?’

**

Bende öyle diyorum.

Bırak yanacak bir gönül varsa yansın.

Tutuşacak bir ‘Hayat’ varsa tutuşsun.

Uğruna tutuşacak bir hayat herkese nasip olmaz.

**

Çilelidir bu yol.

Yanan ateşi söndürmek uğruna, pisliklerini sıçratanlar olacaktır.

Çelme takmak isteyenler olacaktır.

Sözleriyle tahribata uğratmaya çalışacaklardır.

Dik durmak gerek, doğduğun gün ki gibi temiz kalmak önemlidir.

Çünkü güzel yol, güzel adam ister.

Güzel yolda çirkin adamın işi yoktur.

Güzel adama güzel ‘Hayat’ yakışır.

**

Son kelam;

Yanan bir gönülse eğer, yakanda kâinatın eşsiz sahibiyse eğer…

Bize itiraz etmek düşmez.

Bize bu yolda yanmak yakışır…

Bir Yorum Yazın