Söylemeyi unuttuğum ‘kelimenin’ günü kutlu olsun

Gönderi Zamanı: 16 Haziran 2013 11:23 Okunma Sayısı:460 Kategori: Benden

Sözler, kelimeler, cümleler insanın kendisini en iyi anlatma biçimi.

Söylenmeyenlerin kaleme alınması daha kolay oluyor.

İçinde olanı biteni serpiştiriyorsun beyaz bir sayfaya.

Bir nevi döküyorsun içindekileri.

Kimseye diyemediğin, konuşamadığın dertlerini, hapsolmuş düşüncelerini tek tek işliyorsun.

Bazen bir türkü perçinliyor düşüncelerini, bazen de bir anı.

Özlüyorsun, birilerini.

***

Bende bugün özlemimi serpiştirmeye çalışacağım dilim döndüğünce.

Özledim hayatımda ki ilk ‘adamı’

Özledim, o ağır ‘adamı’

Özledim, o baba ‘adamı’

Özledim, o gece gündüz bizler için çalışan ‘adamı’

Özledim, kara toprağın benden, bizden aldığı o ‘adamı’

Özledim, ‘baba’ diyemediğim o ‘adamı’

Özledim 12 yıldır elini tutamadığım o ‘adamı’

Özledim en son çocukluk döneminde gördüğüm o ‘adamı’

Özledim 12 yıl önce kapıdan girmesine alıştığım o ‘adamı’

Özledim aynı sofraya oturduğum o ‘adamı’

Özledim dizine oturmaktan sevindiğim o ‘adamı’

Özledim elimi tutup beni bakkala götüren o ‘adamı’

Özledim beni kamyona bindirip şehir dışına götüren ‘adamı’

Özledim, yolda yanık sesiyle bana türküler söyleyen o ‘adamı’

***

En çok da nedir özlediğim biliyor musunuz?

Hayatınızda öğrendiğiniz o ilk kelime var ya…

Bazıların hayatlarının sonuna kadar unutmadığı, bazıları için erkenden unutulan, o muazzam kelimeyi…

Hasret kokan o kelimeyi…

Dört harfli bir kelime olmasına rağmen içersin de dünyaları sığdıramadığınız bir kelime.

Özlemin, hasretin, sevginin, sıcaklığın, yuvanın, ailenin, ilklerin buluştuğu bir kelime…

***

Ben o kelimeden ayrılalı 12 yıl oldu.

Eğer bu satırları okuyorsan ve o kelimeyi hala unutmadıysan git bir kez daha söyle…

Sadece söyle, unutulmadan tekrar et.

Kutlu olsun adını unuttuğum kelimenin günü…

 

Bir Yorum Yazın